Rust en regelmaat in Beieren

Na landen vol spontaniteit voelde Beieren bijna zakelijk. En toch werkte het. Alles was geregeld: camperplaatsen netjes, voorzieningen duidelijk, regels helder. Dat gaf rust. Ik hoefde nergens over te twijfelen—en juist daardoor kon ik weer echt genieten van de omgeving. Overdag wandelde ik door heuvels en langs meren. Alles voelde verzorgd, maar niet steriel. Ik raakte aan de praat met Hans, een oudere man die elke ochtend hetzelfde rondje liep. We spraken over niets bijzonders—weer, water, routes—en juist dat maakte het prettig. Soms heb je geen groot verhaal nodig om een dag goed te laten zijn. ’s Avonds zat ik vaak in de camper met de ramen open. Frisse lucht naar binnen, stilte om me heen. Ik sliep hier dieper dan ergens anders. Structuur bleek geen vijand van vrijheid te zijn, maar soms juist een voorwaarde. Je hoeft niet altijd te improviseren om te voelen dat je leeft. Beieren liet me zien dat reizen niet altijd draait om het onbekende. Soms zit waarde juist in stabiliteit: weten waar je staat, zodat je hoofd eindelijk even niet hoeft te rennen.